Γυρίζουμε
Γυρίζουμε, γυρίζουμε – ασταμάτητα
Σαν τους πλανήτες γύρω απ’ τον ήλιο
Γύρω γύρω
Ασταμάτητα. Υπακούμε στον άξονα
Και απλώς γυρίζουμε χαζά και όμορφα
Γύρω γύρω
Τρώμε και γυρίζουμε, γυρίζουμε και τρώμε
Πεθαίνουμε γυρίζοντας - πεθαίνουμε πεθαίνουμε
Τρώμε τα παιδιά μας, τρώμε τα παιδιά των άλλων
Και γυρίζουμε
Ανάβουμε και σβήνουμε, δεν μπορούμε να ζήσουμε
Και δεν μας μένει ούτε καν ο άδειος μας χρόνος
Και αυτός γυρίζει βλέπεις, τυλίγει το νήμα
Του θανάτου γύρω μας
Σιγά – σιγά,
Γύρω γύρω
Λεπτές, λεπτές στροφές κλωστής, τα άδεια λεπτά μας,
Περιμένουν την ώρα της εκδίκησης
Την ώρα της δημιουργίας
Την ώρα που, θα σβήσουν την ασχήμια,
Την ώρα που, θα γίνουν από κλωστές θηλιά
Γυρίζουμε, γυρίζουμε
Και σε κάθε μας γύρο πέφτει ένα κομμάτι του θεού μας
Και προσκυνά το τίποτα
Που είναι τα πάντα
Πέφτει και κυλιέται μες την βρώμα,
Γυρίζει, γυρίζει
Κυλιέται και βρωμίζει μέχρι να γίνει ένα.
Κομμάτι του μωσαϊκού του βρώμικου μας κόσμου
Γυρίζουμε. γυρίζουμε
ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ
Χαζά και όμορφα.
Και ο άξονας γελά, μας δίνεται και του δινόμαστε
μας ωθεί σε άλλον έναν γύρο.
Μα τα αστέρια πέφτουν κάποτε και οι ήλιοι σβήνουν
Γυρίζουμε, γυρίζουμε
Έτσι απλά,
χαζά και όμορφα.
Γυρίζουμε, γυρίζουμε – ασταμάτητα
Σαν τους πλανήτες γύρω απ’ τον ήλιο
Γύρω γύρω
Ασταμάτητα. Υπακούμε στον άξονα
Και απλώς γυρίζουμε χαζά και όμορφα
Γύρω γύρω
Τρώμε και γυρίζουμε, γυρίζουμε και τρώμε
Πεθαίνουμε γυρίζοντας - πεθαίνουμε πεθαίνουμε
Τρώμε τα παιδιά μας, τρώμε τα παιδιά των άλλων
Και γυρίζουμε
Ανάβουμε και σβήνουμε, δεν μπορούμε να ζήσουμε
Και δεν μας μένει ούτε καν ο άδειος μας χρόνος
Και αυτός γυρίζει βλέπεις, τυλίγει το νήμα
Του θανάτου γύρω μας
Σιγά – σιγά,
Γύρω γύρω
Λεπτές, λεπτές στροφές κλωστής, τα άδεια λεπτά μας,
Περιμένουν την ώρα της εκδίκησης
Την ώρα της δημιουργίας
Την ώρα που, θα σβήσουν την ασχήμια,
Την ώρα που, θα γίνουν από κλωστές θηλιά
Γυρίζουμε, γυρίζουμε
Και σε κάθε μας γύρο πέφτει ένα κομμάτι του θεού μας
Και προσκυνά το τίποτα
Που είναι τα πάντα
Πέφτει και κυλιέται μες την βρώμα,
Γυρίζει, γυρίζει
Κυλιέται και βρωμίζει μέχρι να γίνει ένα.
Κομμάτι του μωσαϊκού του βρώμικου μας κόσμου
Γυρίζουμε. γυρίζουμε
ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ
Χαζά και όμορφα.
Και ο άξονας γελά, μας δίνεται και του δινόμαστε
μας ωθεί σε άλλον έναν γύρο.
Μα τα αστέρια πέφτουν κάποτε και οι ήλιοι σβήνουν
Γυρίζουμε, γυρίζουμε
Έτσι απλά,
χαζά και όμορφα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου