ιν μπιτγουιν

Μην με ρωτάς, δεν έχω λύσεις.

Φοβάμαι τα πάντα γι' αυτο συγκρουομαι με τα παντα

Ζω σαν πληγή ανοιχτη

Και αποδέχομαι

Το χάος.

Είμαι φτηνός

Μονοδιάστατος και ρηχός.

Δίχως ενδιαφέρον ενδιαφέροντα

Γράφω για να έχω την ψευδαίσθηση της απασχόλησης

Και ζω για να έχω την ψευδαίσθηση της ύπαρξης

Διαβάζω για να μην κάνω μαλακίες.

Γυρνώ ανάμεσά σας

Πνίγομαι ανάμεσα στα πνευμόνια της πόλης και

Αναπνέω όταν οι φλέβες της αιμορραγούν και γεμίζουν από καπνο

Από μαυροφορεμένες  κεφαλές και μαυροφορεμένες σημαίες

Μαυροφορεμενος, γυρνω άναμεσά σας.

Κανενας κανενας κανενας

Όταν ματώνουν οι τράπεζες, δεν πονώ

Οι βιτρίνες του πολιτισμού οταν ανοίγουν και δείχνουν όλη την ασχήμια τους

Τις κοιτω για να μην ξεχαστω

Αυριο που θα εχει ηλιο και θα ειναι ολα παλι ομορφα.

Και εγώ γυρνώ ανάμεσά σας

Ετοιμάζω το μετά σβήνοντας τα πριν μου

Έχοντας το μηδέν σαν σύμβουλο, δημιουργω και καταστρεφω

Καταστρεφω και δημιουργω

Καταστρεφω δημιουργοντας

Δημιουργω καταστρεφοντας

Και παμε παλι.

Δεν έχω λύσεις

Ενας ζωντανος φοβος εναντια στους φοβους ολων των υπολοιπων.

Ζω σαν κραυγη που δεν ανεχεται να κουβαλα πανω της ραμματα

Και αποδεχομαι το χαος

Αναμεσα σας.