Τα ρολογια δεν σταματουν
Και κανεις δεν θα κανει το πρωτο βημα
Τα δεντρα ζουνε αναμεσα σε νεκροταφια και τα
νεκροταφια περιφερονται
Και εμεις ψαχνουμε για κατι πεσμενο στο πεζοδρομιο
Ένα προσχημα να πεσουμε κατω
Να ζησουμε ελευθεροι, όπως θελουμε
Μα δεν εβρεξε και το πατωμα δεν δινει αφορμες για
γλιστριμα
Η αφορμη είναι στο μυαλο, στο αιμα θα μου πεις
Εχεις δικιο
Μα ποιος σ’ ακουει
Αλλαζω καναλι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου