pote

Το ποτάμι κύλησε

Δεν λυγίζω

Ακόμα

Μπορεί όχι ακόμα

Ποτέ.

Η γλώσσα σου γριά

Σε έναν κόσμο που πεθαίνει από τα «είναι αργά»

Δεν λυγίζω

Ακόμα όχι

Ποτέ.

Η μπάσα φωνή δεν είναι δικαιολογία αρκετή

Βρες μου μια λύση να το βουλώσω

Αλλιώς σκάσε και άκου τι κραυγές.

Μιλώ ματωμένα

Ματωμένος νιώθω

Ρωτάς την αιτία

Απάντηση δεν σου έχω

Κοίτα

Εμένα

Εγώ είμαι όλος αιτία

Δεν υπάρχει άλλη αιτία

Ζεις την αιτία

Ζω την αιτία

Κοίτα

Και βρες μου μια λύση

Βρες μου τον εχθρό

Γιατί υπάρχει εχθρός

Ζητά πόλεμο

Γιατί κάθε ανάσα είναι και πόλεμος

Είμαστε όλοι μας μικροί

Γι’ αυτό μην μου μιλάς για χρόνια

Τα χρόνια είναι η στάχτη

Η σημαίες της σιωπής

Της συγκατάβασης

Της κατανόησης

Τόσα χρόνια και ακόμα τίποτα

Δεν καταλαβαίνεις

Μα τα χρόνια δεν γυρνάνε και  πονάνε σίγουρα

Γι’ αυτό είμαι η αιτία

Όλος αιτία.

Μην ψάχνεις αλλού, στα σωστά

Εκεί δεν αφήνουν να φανούν ονόματα,

Το λάθος.

Ο πόλεμος ζει ανάμεσά μας

Και αναπνέει την φωτιά.

Μην ψάχνεις αλλού

ΕΓΩ είμαι η αιτία

ΕΓΩ είναι η αιτία

Σκότωσε με γι΄ αυτό.