Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

ψ

Έχεις ψυχολογικά ρε;
Ψυχολογικά;
Σαν να λες ότι
Έχω ένα ζευγάρι ροζ κάλτσες
Κρυμμένες στο ντουλάπι
Και τις φοράω μόνο όταν κοιμάμαι

Σαν να λες ότι…
Ότι δεν κοιτώ τα περιστέρια
Γιατί κάθε φορά που τα κοιτώ,
Τα φαντάζομαι νεκρά, πατημένα από κάποιο αμάξι
Με τα σωθικά τους χυμένα, να αγκαλιάζουν το τσιμέντο
Του δρόμου και να θυμούνται τις περασμένες ένδοξες  πτήσεις

Ψυχολογικά;
Σαν να λες ότι έχω ψυχή πουτάνα
Φτηνή και άρρωστη, μια στα πάνω και μια στα κάτω της
Μια να κάνει πιάτσα και μια να κλαίει
Σαν να λες ότι το μυαλό μου είναι το κάγκελο της
Και η κάρδια μου η σκουριά που κοιμάται πάνω του

Σαν να λες ότι ξέρω πως κάθε ευθεία
Είναι απλώς μια καλοκρυμμένη καμπύλη γιατί
Όλα αρχίζουν κάποτε και όλα κάποτε τελειώνουν
Το σχολείο, το καλοκαίρι, η μαλακία, το σεξ, το χρήμα κι η ζωή
Όπως και η βενζίνη άλλωστε.

Σαν να λες ότι ζω για να πεθάνω.

Ψυχολογικά;
Σαν να λες «Ένα δείπνο με νεκρόφιλους» ε;
Ναι, βασικά μου αρέσουν οι παράξενοι τίτλοι βιβλίων,
Σαν το «πουτάνες φόνισσες» ας πούμε.

Ψυχολογικά;
Μπα,
Εγώ σαν κι εσένα είμαι ρε.
Ακολοθούν και άλλα λαϊκά τραγούδια.