aisodokso

-Άσε μας ρε…
Και τους άφησα

Δεν έκατσα να μιλήσω
Αφού δεν έχετε αυτιά
Για τύπους σαν του λόγου μου
Μα δεν θυμώνω

Δεν νοιάζομαι αφού δεν σας νοιάζει
Δεν σας χαμογελώ αφού δεν χαμογελάτε
Σε κανέναν

Δεν σας νιώθω
Γιατί περίεργο μου φαίνετε να μην νιώθετε
Τίποτα.

Δεν σας αγαπώ αφού δεν αγαπάτε
Και δεν σας ερωτεύομαι
Αφού δεν μπορείτε να αγαπήσετε σε μια στιγμή

Έχω αρκετά προβλήματα
Αλλά δεν είστε ένα από αυτά.
Δεν είστε καν ένα.
Κανένας σας

Μα τουλάχιστον δείξτε μου κάτι που να φοβάστε
Δείξτε μου κάτι παράξενο
Δείξτε μου κάτι ενοχλητικό
Κάτι «που δεν κολλάει στην εικόνα ρε γαμώτο»
Κάτι που θα ξεχάσετε

Βλέπετε έχω και γω αδυναμίες
Και νιώθω καλύτερα αφού βρεθώ με ομοίους μου.

-Άσε μας ρε…
Τι πάλι ο ίδιος στίχος; καλά
Εντάξει φεύγω.

Έτσι κι’ αλλιώς πάντα μου άρεσε το ψάξιμο.

red

Κόκκινο

.αν μου έλεγαν να χαρακτηρίσω ένα χρώμα
με ένα μόνο γράμμα
θα διάλεγα το κόκκινο
και θα έλεγα το «άλφα»
Αυθόρμητο
Ανυπότακτο
Απροσάρμοστο
Απόλυτο
Απλό
Άνθρωπος και Αγάπη
Ανεκπλήρωτο
Άναρχο
πολλά άλφα γενικά…
γιατί από «άλφα» δεν ξεκινά
και το Αίμα άλλωστε;

youth.

Νιότη.

Χάος μέσα στο κεφάλι μου
   Απόλυτες απόψεις
   Απροσάρμοστες  κοινωνικά σκέψεις και
   Ατέρμονοι συνειρμοί
   Αμφισβήτηση
Τα ξέρω όλα!
Όχι
Θέλω να τα μάθω όλα!
   Παρατήρηση και υπόθεση
   Πείραμα και συμπέρασμα
Αποδοχή και άρνηση
Αίτιο και αποτέλεσμα
   Δράση αντίδραση
Συνεχώς μεταβάλλομαι και λιώνω
Ξανασχηματίζομαι καλύτερος
                                    Και ξανά πάλι.
Ερωτηματικά και έρωτες,
Θάλασσες από θέλω
Και οροσειρές από όνειρα
Δύναμη για λάθη
  Πολλά λάθη μεγάλε
Νιώσε μεγάλε
Είναι η νιότη η πουτάνα.

ΒΑΛΑΝΣΕ.

Ισορροπία

.χρειαζόμαστε την ισορροπία
αλλά και τον ΓΚΡΕΜΟ
για να έχουμε την ανάγκη
να ισορροπούμε στο χείλος του.

A.

Αναρχία.

Αφου υπήρξαν οι κανόνες
                        Ας υπάρξουν και οι εξαιρέσεις
Αφού υπήρξε ο πόλεμος
                        Ας υπάρξει και η ειρήνη
Αφού υπήρξε η σκλαβιά
                        Ας υπάρξει και η ελευθερία
Αφού υπήρξε το μίσος
                        Ας υπάρξει και η αγάπη
Αφού υπήρξε ο ρεαλισμός
                        Ας υπάρξουν και τα όνειρα
Αφού υπήρξε ο άνθρωπος
                        Ας υπάρξει και ο ΑΝΡΘΩΠΟΣ επιτέλους!!!

meres toy 03

Μέρες του 2003.

Γυρίζω γύρο απ’ τα χρόνια μου
Όπως αυτά γυρίζουν γύρω από μένα
Αν μπορούσα να διάλεγα μια στάση
Θα διάλεγα εκείνη με τις μέρες στο δέντρο
Θυμάσαι εκείνες τις ΜΕΡΕΣ;
Θυμάσαι εκείνο το ΔΕΝΤΡΟ;
Ένας παλιός κορμός
Στην πλαγιά του βουνού
Που ‘χε για φύλλα τα χαμόγελα μας
Να ξαπλώνει
Και από κάτω τα σπίτια
Από κάτω οι άνθρωποι
Και ο υπόλοιπος κόσμος από κάτω,
Εκεί μακριά.
Κλείνω τα μάτια όταν θέλω να κάνω μια στάση
Εκείνη την στάση
Στις μέρες στο δέντρο
Τότε που η επανάσταση ήταν το κάθε παιχνίδι
Και το κίνητρο της η φαντασία
Τότε που η ποίηση ήταν η αγάπη και τα όνειρα
Χωρίς την ανάγκη
Ενός στυλό και μιας σελίδας
Τότε που ο κόσμος δεν ήταν δικός μας
Αλλά ήταν ο δικός μας κόσμος
Και αυτό μας έφτανε  τότε θυμάμαι.
Θα σταματήσω να γραφώ για λίγο…
Ο αγώνας με τα χρόνια μου με κούρασε
Και θέλω να κάνω μια στάση
Σε εκείνες τις μέρες
Τις μέρες στο δέντρο.

Που ‘χε για φύλλα τα χαμογέλα μας.

enausma

Έναυσμα.

Οι λίγες γραμμές αυτές
δεν αποτελούν τίποτε άλλο από ένα έναυσμα
Έναυσμα
Για να σπάσεις την φυλακή
που κρύβεις μέσα σου
και να σκοτώσεις τον φύλακα

...

.ζω λύνοντας κόμπους
κάθε μέρα
κάθε μήνα
κάθε χρόνο.
Λύνοντας τον έναν έρχεται και ένας άλλος
είναι πολλοί
άλλοι απλοί και άλλοι περίπλοκοι- γόρδιοι δεσμοί
περίπλοκα μπλεγμένες είναι η θηλιές
περίπλοκα ερωτευμένες μεταξύ τους
 κάνουν ερώτα
Χειμαρρώδη
χάνονται σε λαβυρίνθους
και κουβάρια από άλλους κόμπους
δημιουργούν μια θάλασσα, μια γιορτή
ένα ξέφρενο χορό.
Και μείς εκεί,
πιστοί στο σχοινί μας
εμείς, όλοι σαν τυφλοί ψαχουλεύουμε την επιφάνεια του,
βρίσκουμε τους κόμπους
και προσπαθούμε να τους λύσουμε
και τους λύνουμε.

Ζούμε λύνοντας κόμπους λοιπόν φίλε μου,
μέχρι κάποιος να κόψει το σχοινί μας.